Olur Öyle

Aklıma gelmişken, parmak çocuk poşetini atmadım.

Çünkü bir gün beni aradığında, piyanonu o poşete koyacağım.

Nasıl sığar, deme.

Bilemezsin parmak çocukların içerine neler sığdırabileceğini.

Aklıma gelmişken, unutmadım o garip sakız reklamını, sakız satan çocukları unutmadığım gibi.

Çünkü bekleyeceğim seni kaplumbağaların uykusuna dek.

Aklıma gelmişken, unutmadım Hakan Günday'ı.

Bekliyorum hâlâ Kinyas Ve Kayra'yı, şose caddesinde.

Unutmadım asker olmak istediğini, biliyorum futbolu hiçbir zaman sevemeyeceğini.

Unutmadım hayattan bu kadar nefret ederken, yaşamayı bu kadar çok sevdiğini.

İki dakika sonra deprem olacağını bilsen bile, binayı terk etmeyeceğini.

Unutmadım başının kapalı, yüreğinin açık olduğu günleri.

Ben unutmam, tanrı unutmuş olsa da.

Ama sen unutursun. Unutacaksın için yana yana.

Süt emmeyi unuttuğun gibi unutacaksın büyüdüğünde.

Hem de beni değil sen, seni de unutacaksın, unutmuşsun, şımarmışsın.

İnsan sevilince şımarıyor. İnsan sevince köreliyor.

Şarkıyı ortada bırakıp koşacak kadar.

Ben seni müziği sevdiğimden daha çok sevmişim meğer.

Aklıma gelmişken, dun gece barda o kıza, bilerek göz kırpmadım.

Çünkü dün gece de aynı şu an olduğu gibi,

Seni seviyordum.

Seni seviyorum. Senden önce hiç kimseye, söylemedim dersem,

Yalan, Yalan Yalan olur.

-Seni seviyorum.

-Olur öyle.