Uzun zaman oldu; konuşmayalı, ağlamayalı.
-Neden ağlayasın ki canım, bak hayat ne güzel, hem sen mükemmel değil misin?
Öyleyim, kusursuzum ben.
Kimse benim kadar mutlu olamaz ve kimse benim kadar güzel bakamaz bu hayata.
Aksini iddia edeni yakarım.
Yakmakla kalmaz, küllerini denize atarım.
Benim intihar notum da sahtedir, akıttığım göz yaşlarım da.
Bir gün, bir gün bir nebze dahi olsa üzgün görürseniz beni, kanmayın sakın palavradır.
İnanmayın sakın ki beni de inandırmayın üzgün olduğuma.
Unutturmayın mükemmelliyetimi.
Gözlerimin içine bakıp keşke ben de senin gibi olabilseydim deyin bana.
Övün beni.
Güçlü hissettirin bana gerekirse kendi gücünüzü aşağılayarak.
Ve bunları iyi hissedeyim diye de değil.
Zaten öyle olduğu için yapın.
Ben mükemmelim.
Ölmeyeceğim.
Olur da ölürsem bile, ölümüm dahi mükemmel olacak.
Kabrim mükemmel olacak.
Mezar taşımda mükemmel yazacak.
Görenler imrenecek ve dua edecek tanrılarına.
Rabbim bize de böyle bir kabir nasip et diye.
Uzun zaman oldu.
Ama ağzımı açasım hiç yok.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder